Ik passeer de grens tussen België en Nederland en ben me daar goed bewust van. Grenzen begrenzen. Er is veel gebeurd, de laatste dag van het jaar. De Kloosterbunker is opgeheven, bleek een illusie. Op zich niet erg, het hele leven is een illusie. Maar een illusie in een illusie is wel erg veel. Het zogenoemde Droste-effect. Zal ik de Kloosterbunker gaan missen? Een bunker die een klooster werd.
Ik ben ietwat melancholisch en dat komt niet door de jaarwisseling. Er wisselt namelijk niks, was het maar waar. Alleen de cijfers wisselen: 2025 wordt 2026. Kan een jaar wedergeboren worden, of zit dat alleen in je hoofd. Herinneringen aan zoet en zuur.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.

Geef een reactie