Mijn geheim

 

Beste Hans,
In al je teksten, om het even welke, maak je op mij een vrije en verloste indruk. Trefzeker, ook al schiet je vanuit de heup. Leg eens uit. Wat is jouw geheim?

 

 

Beste X,
Dat ik niks meer uit te leggen heb?
Behalve dat ik niks meer uit te leggen heb.
God sta me bij.

Misschien is dit mijn geheim:
Ik ben verlost van de verlossers.
Ontsnapt aan de snappers.
Verweesd van de wijzen.
Bevrijd van de vrijheid.
Ontdaan van de doener.
Ook de getuige is afgetuigd.
Zelfs niemand ben ik niet.
Hoe het zo gekomen is, weet ik precies niet.
Maar om dat nou een geheim te noemen…

 

Beste Hans,
Wat was jouw weg?

 

Beste X,
Als ik een weg had, zou ik hem meteen openstellen.
Het zou een weg zijn met tweerichtingsverkeer, zodat je op je schreden kan terugkeren wanneer je maar wilt.
Dat is pas vrijheid.

 

Beste Hans,
Zou jij op je schreden terugkeren?

 

Beste X,
Schrijden is voor koningen.

 

Beste Hans,
Kruipen dan?

 

Beste X
Ik zit hier goed, zei de nar op de aambei.

 

Beste Hans,
Pardon?

 

Beste X,
Wat kan ik zeggen.
Niks zo lekker als honger.
Er is nog nooit een put verdronken.
Alleen de val komt niet voor de val.
Geen groter uitzicht dan geen inzicht.
Begrijp je wat ik bedoel?

 

Beste Hans,
Nee.

 

Beste X,
Nou, ik ook niet.
Wat maakt het uit.
Praten over een terugweg.
Man, ik heb niet eens een heenweg.

 

Deze tekst maakt deel uit van Zondagskindjes, een serie teksten over niet-weten die geen deel uitmaken van een serie. Illustraties: Lucienne van Dam.

 

De val

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Hans van Dam Tags: de weg, niet weten, en zondagskindjes 

Reageren is niet meer mogelijk

Menu