Leerling: Ik wou dat ik niks meer wou.
Meester: Ik wou dat ik nog wat wou.

tien jaar later

Leerling: Ik wou dat ik nog wat wou.
Meester: Ik wou dat ik wou dat ik nog wat wou.

tien jaar later

Leerling: Ik wou dat ik wou dat ik wou dat ik nog wat wou.
Meester: Wauw.

Deze tekst maakt deel uit van Verdwijnpunten, een serie over vaste en vlottende visies.

 

Categorieën: Hans van Dam
Tags: , ,

Lees ook:

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

5 reacties op Onthecht, onthechter, onthechtst

  1. Sjoerd Windemuller schreef:

    Onthechten
    tja, onthechten
    wat kan ik me toch hechten
    aan onthechten.

    Ik zou er compleet gehecht
    door raken, maar dat vindt
    de chirurg
    geen goed idee (broodroof)!

    Misschien heeft boeddha
    wel een zustertje
    dat mij wil leren
    al mijn hechtinkjes
    er een voor een
    met het pincet van niet weten
    voorzichtig uit te peuteren.

    Voorzichtig,
    voorzichtig,
    voorzichtig,
    Au!!!!!!!!!!!

    • Nic Schrijver schreef:

      Au ?
      Het zustertje was ook van niet weten ?
      :-)

    • Hans van Dam schreef:

      Zuster Dada zegt:

      fraaie hechtinkjes heb jij
      hechtend aan ons allebei
      maar ze zijn van jou noch mij
      dus we laten het erbij

      • Nic Schrijver schreef:

        Zuster Dada,
        Met moeite onthecht ik van mijn gehechtheid aan uw onthechting.
        Dank !
        <3

      • Sjoerd Windemuller schreef:

        Broeder Franciscus jubelt nu naar zuster Dada

        Ach, ik ben nu helemaal opgetogen
        niets is van ons, hoe fraai en schoon
        zo’n hechting is een nare droom
        welk wezen gij ook zijt
        niets is er dat ons wezenlijk scheidt
        er is geen werkelijk ik en gij

        Al lijken ze heel persoonlijk
        die hechtinkjes zijn
        noch van jou, noch van mij
        ze lossen vanzelf op
        en wij zijn…………….?

Menu