Er was een eens een meisje dat heel diep kon mediteren – zo diep dat niets of niemand haar uit haar concentratie kon halen. Zelfs wanneer iemand in spirituele nood voor haar ging staan werd ze niet wakker.

De hele boeddhistische gemeenschap nam het haar kwalijk, behalve haar moeder, die dat ook had in de tijd dat ze nog mediteerde. Als boetedoening leed het meisje eronder zoveel ze kon, maar het mocht niet baten.

 

Lees ook: De Linji-lu

 

 

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Hans van Dam Tags: niet-weten, Poort 42 en zen 

Reageren is niet meer mogelijk

Menu