“Laat je niet gek maken door die oude gekken”, zei de oude gek. Door wie laat jij je gek maken? Zevenendertigste van een serie van zestig monologen van Linji.

 

‘Boeddha’ en ‘patriarch’ zijn lijmstokken. Vastpakken lukt nog wel, maar loslaten? Wat mij betreft valt er niets te doen dan gewóón te doen. Aankleden, eten, een beetje schoffelen, hoe moeilijk kan het zijn? Maar nee hoor, dat praktiseert maar en dat prakkiseert maar, altijd op jacht naar de Boeddha, eeuwig onderweg naar de dharma, altijd uit op bevrijding, eeuwig op zoek naar een uitweg uit deze wereld. Uilskuikens. Waar wou je heen als je deze wereld eenmaal verlaten hebt?

Wegsluipers, de wereld waaruit je wilt ontsnappen is de wereld waarnaar je zult ontsnappen. Het licht dat alles doorziet, schijnt overal. Het doorziet de vorm, het doorziet de leegte. Het doorziet samsara, het doorziet nirwana. Het doorziet gehechtheid, het doorziet onthechting. Het doorziet je lichaam, het doorziet je geest. Het doorziet jou, het doorziet mij. Het doorziet onwetendheid, het doorziet wijsheid. Het doorziet de duisternis, het doorziet het licht, het doorziet zelfs het licht dat alles doorziet. Wat blijft er dan nog over?

 

Deze tekst maakt deel uit van Niet te geloven: de Linji-lu.

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk

Menu