“Laat je niets wijs maken door die oude wijzen”, zei de oude wijze. Wat laat jij je allemaal wijsmaken? Negenendertigste van een serie van zestig dialogen van Linji.

 

Toen Linji bij meester Huangbo studeerde, viel hij op door zijn eenvoud en directheid.
Op een dag ging de hoofdmonnik naar hem toe en zei: “Hoe lang ben je hier nou al?”
“Drie jaar”, zei Linji.
“Heb je ooit om een onderhoud gevraagd?”
“Nooit,” zei Linji. “Ik weet niet wat ik moet vragen.”
“Ga maar vragen wat de kern van de boeddhistische leer is”, zei de hoofdmonnik.
Linji ging het vragen, maar voordat hij was uitgesproken sloeg meester Huangbo erop los.
Toen Linji terugkwam, zei de hoofdmonnik: “En?”
“Ik snap er niks van. De meester begon meteen te slaan!” zei Linji.
“Ga het hem nog maar een keertje vragen”, zei de hoofdmonnik.

Drie keer stelde Linji zijn vraag en drie keer kreeg hij slaag.
Tegen de hoofdmonnik zei hij: “Hartelijk dank voor uw goede raad. Helaas was het diepzinnige onderricht van de meester niet aan mij besteed. Ik denk dat ik maar weer verder trek.”
“Vergeet vooral niet om afscheid van de meester te nemen!” zei de hoofdmonnik.
Linji maakte een buiging en trok zich terug.
De hoofdmonnik ging op een holletje naar meester Huangbo en zei: “De jongeman die u driemaal naar de kern van de boeddhistische leer heeft gevraagd, is op de goede weg. In de toekomst zal hij een reusachtige boom worden waaronder vele reizigers rust zullen vinden. Behandelt u hem navenant!”
Toen Linji afscheid kwam nemen, zei de meester tegemoetkomend: “Ga maar naar meester Dayu aan de rivier door Gao’an. Hij kan je wel verder helpen.”

Aangekomen bij de tempel van meester Dayu, vroeg deze: “Waar kom jij vandaan?”
“Van meester Huangbo”, zei Linji.
“Heb je nog wat van hem opgestoken?” zei Dayu.
“Drie keer vroeg ik hem naar de kern van de boeddhistische leer en drie keer kreeg ik slaag. Ik weet niet of het aan mij lag”, zei Linji.
“Wat is het toch een goedzak dat hij zich zo om je bekommert”, zei meester Dayu. “En dan moet je mij nog komen vragen of het aan jou lag?”
Eindelijk ging Linji een lichtje op.
“Goh, de leer van Huangbo stelt ook niets voor!” riep hij uit.
Meester Dayu greep hem in zijn kraag en riep: “Jij nitwit! Eerst vraag je of het aan jou ligt, en nou roep je weer dat de leer van Huangbo niets voorstelt! Zeg op: wat is volgens jou de kern van de boeddhistische leer?”
Linji porde hem drie keer in zijn ribben.
Meester Dayu duwde hem van zich af en zei: “De appel valt niet ver van de boom. Vort, maak dat je wegkomt!”

Linji keerde terug naar meester Huangbo.

De meester zei: “Nee maar, daar heb je hem weer! Wat een omloper. Hoe lang gaat dit nog door?”
“Wat bent u toch een goedzak!” riep Linji uit, en overhandigde de gebruikelijke gift.
“Waar was je nou?” vroeg de meester.
Linji vertelde wat er was gebeurd.
De meester zei: “Wat zou ik die gast graag eens een goed pak slaag geven!”
“Waarom wachten?” vroeg Linji, “Hier, pak aan!” en gaf meester Huangbo een klinkende draai om zijn oren.
“Halve gare!”, schreeuwde de meester, “Zomaar je hoofd in het hol van de leeuw steken!”
Linji slaakte een kreet.
“Bediende!” riep de meester, “Verlos ons van deze dwaas en breng hem naar de meditatiezaal!”

Meester Guishan zei: “Wie gaf nou de doorslag, Dayu of Huangbo?”
“De een gaf hem op zijn kop en de ander trok hem aan zijn staart”, zei Yangshan.

 

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Wat laat jij je wijs maken? Tags: dharma, Linji, niet weten, en zen 

Reageren is niet meer mogelijk

Menu