“Laat je niet gek maken door die oude gekken”, zei de oude gek. Door wie laat jij je gek maken? Eenenvijftigste van een serie van zestig monologen van Linji.

 

Meester Linji zei: Wegpoetsers, wat sta ik hier toch te beppen? Laat ik het maar toegeven: ik heb niets te zeggen. Trek je van mij niets aan. Doe wat je niet laten kunt, of omgekeerd, afijn: zie maar.

Mensen uit alle windstreken zijn het er tegenwoordig over eens dat de dharma in hoofdzaak bestaat uit de zes perfecties en de tienduizend oefeningen. Niks ervan. Perfecties en oefeningen zijn bijzaak. Glimmertjes om mensen uit hun tent te lokken. Sfeerkaarsjes om ze in de juiste stemming te brengen. Met de leer als zodanig hebben ze niets van doen.

Degenen die zich onberispelijk aan de regels en de geloften houden, zijn geen haar beter af dan degenen die ze aan hun laars lappen. Degenen die solitair op een bergtop leven, bij dageraad hun enige maaltijd nuttigen, onophoudelijk mediteren en de Boeddha zesmaal per dag de hoogste eer bewijzen – ze schieten er niets mee op. Zelfs degenen die alles weggeven: hoofd en ogen, merg en hersenen, staten en steden, vrouwen en kinderen, olifanten, paarden en de zeven kostbaarheden, vergroten alleen maar het lijden van lichaam en geest.

Wat blijft er dan over? Gewoon. Gewóón. Als je zo leeft, zal zelfs een bodhisattva die alle tien stadia heeft doorlopen geen spoor meer van je terugvinden. Men zal zeggen: “Alle goden vieren feest, de geesten van de aarde buigen diep en in alle tien richtingen is er geen boeddha die hem niet prijst.” Waarom? Omdat de ware wegpoetser sporen volgt noch nalaat.

 

Deze tekst maakt deel uit van Niet te geloven: de Linji-lu.

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op 51: Van de letter naar de geest

  1. Sjoerd schreef:

    Dat is de weg, houdt hij ons voor. Gewoon, gewoon leven, zonder behoefte om ook maar een spoor achter te laten.
    Vrede met het weten, “..men kent haar standplaats zelfs niet meer..” .

    Wij hoeven niets, niemand vraagt ons iets, de tijd staat stil en er is geen verleden, geen heden en geen toekomst meer.

    Wat een rust en vrede gaat daarvan uit.

Menu