Ik heb een foto gemaakt van mijn ouders.
Ze staan voor een huis, nú nog hún huis.
Ze staan er bescheiden en fier tegelijk.
Portrettist, misschien enigszins, maar ook oh zo zacht en universeel wanneer ik inzoom op te foto!
De cultuur druipt van de foto: “doe maar normaal dan doe je gek genoeg.”
En toch, ze staan er wel! Blik vooruit en onverschrokken. Als aandenken aan een mooi leven dat ze er 40 jaar mochten hebben.
Maar nu verhuizen ze en ik verhuis met ze mee.
De veilige haven wordt verlaten.
De pijn die er is mag er zijn maar ook de nieuwe energie is voelbaar.
Zonder besef van boeddha’s levenswijze leiden ze ook zijn leven.
Mooi gedaan oudjes!

 

 

 

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Categorieën: Columns Tags: ouders, verhuizing, en verlaten 

Reageer

Juist spreken bestaat uit:

  • Onthouding van het vertellen van leugens
  • Onthouding van het spreken van lasterende taal
  • Onthouding van het spreken van harde woorden
  • Onthouding van onzinnig gepraat

Dit zijn de regels voor het reageren op deze site.

Menu