In december 2012 stierf mijn zus aan de gevolgen van griep. Het was drukker op haar uitvaart dan in haar leven, mijn zus was niet zo gezien, stootte mensen af, was eenzaam.

Zij vroeg mij haar crematie  te regelen en daarna zaken af te wikkelen. Dat gebeurde bijna 2 jaar lang. Toen was er niets meer te regelen. In een klein kluisje in de Kloosterbunker liggen nog wat spullen van haar. Een paspoort, bankpasje, een handgeschreven briefje, dat soort zaken. Het zijn er zo weinig dat ze passen in een fotolijstje.

Resten van een leven in een lijstje, meer is er niet.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd. Of te twijfelen aan het nu. Of gepensioneerde uitvreter te worden.

Categorieën: Columns, Geluk, Joop Hoek
Tags: , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op Het jaar 2019 – dag 235 – lijstje

  1. Ruud van Bokhoven schreef:

    De mens komt en gaat in zijn hoedanigheid, bij de één doof je uit als een kaarsje met een minimaal aan tastbare herinneringen, bij de ander als een kampvuur met een huis vol tastbaarheden.
    Beiden zullen als stof tot de aarde terugkeren ondanks wat zij achterlaten en een nieuwe functie krijgen in de natuur, een nieuwe bestemming.

Menu