Hoe autonoom kunnen inzichten ontstaan? Kunnen inzichten autonoom ontstaan? Ik had daar vandaag een boeiend gesprek over met een goede vriend. Het is zo dat ik al enkele maanden bezig ben na te denken over de omgang met een bepaalde groep mensen. Ik ken ze al heel lang. Soms leidde dat tot een breuk. Aan het ijken ben of ik in die contacten er op een goede wijze mee ben omgegaan. Niet in het kader van schuld en boete maar om tot meer inzicht te komen in mijn eigen handelen.

Heb je al feedback gekregen van die groep mensen, vroeg mijn vriend. Ik reageerde verbaasd. Feedback? Ja, zei mijn vriend, om jouw ideeën over hen te toetsen bij hen, of ze juist zijn bevonden. Of ze kloppen met het gemiddelde denken over die groep. Of jouw denken over hen daarin passen, zij weten dat het best.

Nee, antwoordde ik, daar ben ik totaal niet in in geïnteresseerd. Het is mijn onderzoek, het komt autonoom in mijn geest tot stand. Het maakt ook niet uit wat anderen daar van vinden, het gaat om de training van mijn geest, waarmee ik niet wil zeggen dat mijn ideeën in het algemeen door wie dan ook worden gedeeld. Met mijn onderzoek wil ik ook niet bereiken dat ik cijfers ga geven over mijn observatie van die groep mensen. Ze weten niet eens van het breinonderzoek af al ken ik ze al heel mijn leven.

Vanaf mijn zestiende jaar voel ik mij een onafhankelijk denker. Dat werd ook gestimuleerd door mijn ouders en sociale omgeving. Ik weet nog heel goed dat ik me dat in mijn pubertijd al besefte, dat ik te midden van alle anderen autonoom was. Een heel bijzonder gevoel.

Ik geloof dat het goed is als mensen zoveel mogelijk autonoom tot ideeën komen over wat dan ook. En die niet tot stand laten komen door feedbacks, terugkoppelingen, andermans meningen, gemiddelden. Naar mijn mening moedigt het boeddhisme dat ook aan, om geen kuddedier te worden maar een autonome denker, een ZZP’er. En de absolute waarheid bestaat niet, ook niet voor autonome denkers.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd.

 

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op Het jaar 2019 – dag 60 – ZZP’er

  1. Piet Nusteleijn schreef:

    Wat is waarheid?
    Dat moet je eerst te weten zien te komen.
    Dan pas kan je beweren of de “absolute waarheid” al dan niet bestaat.
    Is dit voer voor een autonome denker?
    Bestaat dat…autonoom denken? Absolute autonomie?
    Ben bang van niet…zeg ik zachtjes.
    Groet.

Menu