Op straat waar ook de auto’s rijden loopt een schreeuwende man. Niet zomaar een, maar erg groot met een lange baard. Een reus. Ik loop op de stoep, hij op straat. Hij ziet mij niet, ik hem wel. Ik hoor hem ook. Hij tiert en vloekt in het Engels. Ik denk: een verwarde man. Ik denk: zal ik hem groeten. Ik denk: niet doen.

Een uur later op dezelfde locatie. Een meisje van een jaar of twaalf spreekt me aan. Ze draagt een hoofddoekje. Ze vraagt of ze me mag interviewen voor de school. Ik zeg: ik ben ook journalist. Ze lacht. Schrijf je de antwoorden op,  vraag ik. Ze laat me haar draagbare telefoon zien, met een toetsenbordje. Ze vraagt: hoe oud bent u? Ik noem haar mijn leeftijd. Was het, toen u een kind was, leuk, vraagt ze. Ik zeg: heel erg leuk, heel, heel erg. En hoe vindt u het nu, vraagt ze. Nu is het ook een mooie, inspirerende tijd met zoveel verschillende mensen om me heen. Weet je dat hier in de stad mensen met 206 nationaliteiten wonen.

Haar vingers beroeren het toetsenbord. Dank u wel, zegt het meisje. Graag gedaan, zeg ik.

Drie vragen waren het maar. Over vroeger en nu. Over beleving, omgaan met elkaar. Zo knap.

Heel lang geleden was ik ook in de Afrikaanderwijk, als journalist. De stenen vlogen me om de oren toen een deel van de wijkbewoners de orde verstoorde en in die wijk wonende van oorsprong Turkse mensen en hun woningen aanvielen. Het was angstaanjagend. De Turkenrellen, zoals ze werden genoemd, duurden een dag of drie, vier. Ik was in woningen waar geen ruit meer heel was. Met Nellie Soetens van het comité Pro Gastarbeider.We keken, als we niet moesten bukken, door de lege ogen van het huis naar buiten. Waar mensen ook tegen ons schreeuwden en wij niet riepen: We zijn geen Turken omdat dat het voor ons er niet toe deed wie we waren.

Het meisje met het hoofddoekje heeft daar waarschijnlijk geen weet van toen ze vroeg: Mag ik u iets vragen? Zij en ik leven nu in een andere tijd.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of er kruipt een poes op je hoofd.

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk

Menu