Door omstandigheden heb ik de laatste tijd veel gelegenheid gehad om nachtdiensten in een ziekenhuis en verpleeghuis te mogen meemaken. Ik ben er diep van onder de indruk geraakt. In een verpleeghuis zitten niet de gemakkelijkste patiënten, vaak heel oud en niet meer goed aanspreekbaar, vaak ook heel lastig.

Ontroerend is het dan om te zien hoe liefdevol, zorgvol en met begrip de broeder of zuster met hen omgaan. Helaas krijgen zij weinig waardering, maar wel veel gemopper en verwijten te horen. Ondanks hun liefdevolle inzet raken zij dan ook gemakkelijk overwerkt. Velen van hen krijgen een burn-out.

In het huidige beleid, waarin de patiënten ondanks al hun kwalen zo lang mogelijk in leven worden gehouden, vraagt de zorg veel meer tijd en aandacht voor hen dan vroeger. Dat betekent niet alleen een betere financiering, maar ook goede arbeidsvoorwaarden voor het verplegend personeel zodat zij plezier blijven houden in hun niet gemakkelijke taak.

Ik denk dat ieder van ons wel op de één of andere manier met een zorginstantie te maken heeft en daarmee ook indirect de zorg kan beïnvloeden door een vorm van waardering. Ik denk ook dat onder de nieuwkomers in ons land heel wat mensen zijn die in de zorg goed op hun plaats zijn.

De kwaliteit van de zorg wordt niet alleen bepaald door het beleid van hogerhand, maar ook hoe ieder van ons daaraan bijdraagt.

Omslag cartoon Ardan.

 

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

6 reacties op Paul de Blot – De binnenkant van de zorg

  1. Lex Sijtsma schreef:

    Helemaal mee eens. Mijn moeder is onlangs overleden en mocht haar laatste weken doorbrengen in een hospice. Wat een ontzettend aardige en attente mensen daar. Geen moeite voor hen te veel en ze schrokken nergens voor terug.
    Ik ben zeer onder de indruk en heb ze dat ook laten weten.

  2. Yolanda schreef:

    Wat mij opvalt, is dat patiënten steeds vaker kiezen, voor geen behandelingen die alleen maar het leven oprekken en niet de kwaliteit verbeteren. Ik werk als vrijwilligster in Het GIDZ team van het Radboud. De artsen nemen wat meer tijd om de gevolgen van behandelingen uit te leggen en dat helpt. Wat ik erg jammer vind is dat de patiënten dezelfde voeding krijgen waar ze ziek van geworden zijn. Bijvoorbeeld hart en vaatziekten worden behandeld door hele dure operaties en levens lang medicatie terwijl DR Esselstyn een amerikaanse hartchirurg al in de 80/90 jaren van de vorige eeuw heeft bewezen dat je door middel van een dieet je kan genezen! http://www.dresselstyn.com/site/ Geen gezeur over dat het in de familie voorkomt en je er niets aan kan doen , je kan er wel wat aan doen, alleen artsen moeten dat in hun opleiding leren en aan patiënten vertellen. Zo lang big pharma de leerboeken van onze medicijn studenten schrijft, zal het er wel niet in komen dat je je niet levenslang hartpatiënt hoeft te blijven, dat dit een keuze is.

    • G.J. Smeets schreef:

      Esselstyn heeft uiteraard een heel sterk punt met zijn dieet-benadering bij voorkomen van hart- en vaat aandoeningen. Maar hij heeft niks bewezen over genezing in gevallen dat er sprake is van een genetisch defect. Uiteraard staat dat niet op zijn eigen website waarnaar je linkt. Effe googlen (wikipedia, bijvoorbeeld) en je kunt lezen wat de kritiek van zijn collega-experts is. Kort samengevat: er is nooit slechts 1 oorzaak aan te wijzen zoals Esselstyn stelt.

    • Gijs schreef:

      Bravo Yolanda, je hebt het bij het rechte eind. Het is een verdien model geworden. Lees het boek van de heer Van Der Horst. Heer Rockefeller zat in de aardolie en heeft de hele medische wereld geïndoctrineerd. Met het vele geld heeft hij opleidingen van medici naar zijn hand gezet.

  3. Yolanda schreef:

    GJ Smeets ik wil best ff googelen maar ik ben al overtuigd, dat onze welvaartsziekten grotendeels te maken hebben met ons dieet. De eerste generatie Japanners die naar America immigreerden leken onaantastbaar voor onze ziekten. Daarvan dachten ze eerst ook dat het met genetica te maken had. Na 3 generaties was het effect weg en deze derde generatie at het standaard amerikaanse dieet terwijl hun grootouders nog traditioneel aten. Ook het boek van prof T Collin Cambell ” the China study” geeft veel overtuigende aanwijzingen en bewijs over de relatie ziekte en dieet. Genetica is natuurlijk van invloed, maar in maar een heel klein percentage. Ik zelf heb gevoeld wat het doet, je dieet veranderen. Ik persoonlijk zal nooit meer terug vallen naar mijn oude westerse dieet, ik heb teveel voordelen ervaren.

    • G.J. Smeets schreef:

      Ik had het enkel over de pretenties van mensen als Esselstyn. Maar we dwalen af. Het blogstuk gaat over de binnenkant van de zorg.

Menu